Önce Kendinizi tanıtın

Sun, 01 Jun 2008 09:44:00 +0300

Hakarette yazsan ismini yaz isimsiz yorum yapılmaz yorum sahibine göre şekillenir

.. ( devamı )

MSN Adresim

Tue, 28 Nov 2006 10:14:00 +0200

kazimkalit@gulnarilcesi.com

gulnar@gulnarilcesi.com

isteyen ekliye bilir

.. ( devamı )

Aşık Veysel Den

Fri, 03 Feb 2006 20:56:00 +0200

Kardeşim

Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?

Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da ben aç mıyım?

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum?

Veysel aşık

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı

Sen bir ceylan olsan ben de avcı
Avlasam çöllerde saz ile seni
Bulunmaz dermanı yoktur ilacı
Vursam yaralasam söz ile seni.

Kurulma sevdiğim gözelim deyin
Bağlanma karayı alları geyin
Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
Beslesem elimde tuz ile seni.

Koyun olsan atlatırdım yaylada
Tellerini yoldurmazdım hoyrada
Balık olsan takla dönsen deryada
Düşersem toruma hız ile seni.

Veysel der ismini koymam dilimden
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
Eğer görsem idi göz ile seni

Dostlar beni hatırlasın

Ben giderim adım kalır,
Dostlar beni hatırlasın.
Düğün olur, bayram gelir,
Dostlar beni hatırlasın.

Can bedenden ayrılacak,
Tütmez baca, yanmaz ocak,
Selam olsun kucak kucak,
Dostlar beni hatırlasın.

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş, kim gülecek
Murat yalan, ölüm gerçek,
Dostlar beni hatırlasın.

Gün ikindi akşam.. ( devamı )

Puhu Kuşunun Ölüm

Thu, 26 Jan 2006 11:16:00 +0200

Puhu kuşunun ölümü

Değerli Hemşehrim Mehmet ÖNGEOĞLU'nun güzel bir öyküsü nü paylaşmak istedim

Başlık belki de “Puhu kuşunun intiharı” olmalıydı. Çünkü olayda adı geçen kuşun, yani puhunun, intihar mı ettiği yoksa normal sayılacak bir ölümle mi bu dünyadan göçüp gittiğini gerçekten bilmiyorum. Ancak ölümü kesin, intihar yoluyla öldüğü bir tahmin olduğu için yukarıdaki başlık daha uygun göründü...

Anımsadığım kadarıyla Vedat’ı edebiyatçı arkadaşım Cengiz tanıştırmıştı. Galiba bir resim sergisinin açılış kokteylindeydi. Daha sonra Vedat’la başka ortamlarda da karşılaştık; muhabbetimiz ilerledi. O dönemlerde beyaz şarap ikramının yaygın olduğu sergi açılış kokteylleri başlıca buluşma ortamlarımız arasındaydı. Buluşmalarımız zamanla başka ortamlara taştı. Vedat’ın, Cengiz’in ve bazen diğer arkadaşların dahil olduğu bu bulaşmalarda gözde mekan Sakarya bölgesiydi.

Yeri gelmişken; Sakarya, Ankara’nın önemli caddelerinden birinin adı. Ankara’nın kalbi, merkezi sayılan Kızılay’ın doğu kısmındaki bu cadde, sıradan bir cadde olmaktan öte, çevresine de damgasını vuran, özellikle kendisini kesen üç sokakla birlikte anılan bir bölgenin adı olarak da anılır. Caddeyi kesen üç sokaktan en batıdaki hariç diğer ikisi karşılıklı meyhane ve birahanelerle doludur. Bir çok insanın “mekan” bellediği bu bölge, bizim de sık sık “takıldığımız” bir yer haline gelmişti.

İşte bu Sakarya bölgesindeki buluşmalarımızı sıklaştırdığımız Vedat, kısa boylu, sıska, zayıf biriydi. Fakat kafasının şekli, yüz hatları ve buna uygun top sakalıyla, boyuna oranla daha büyük ve heybetli görünürdü. Kaşlarının hareketi ve mimikleriyle bu görüntüsünü pekiştirmeye çalışır; farklı giyim tarzı .. ( devamı )

ÖYKÜ

Sun, 15 Jan 2006 21:03:00 +0200

Taş ocağı

Çok Değerli Hemşehrim Mehmet ÖNGEOĞLU ' n dan bir öykü benim çok hoşuma gitti umarım sizlerinde hoşuna gider.

Genç mühendis, otel mi, pansiyon mu, ev mi olduğunu anlayamadığı iki katlı binaya vardığında, orta yaşlı bir bayan tarafından karşılandı. Etrafta görebildiği tek ev burasıydı. Daha uzaklarda taş ocağı, ocağın yakınlarında barakalar vardı. Şirketteki müdür yollamıştı onu buraya. Hem personel hem de muhasebeden sorumlu olan Hakan Bey, “Ben konuştum; sana bir oda verecekler. Orada yatar kalkar, yer içersin.” demişti. Pazartesi günü resmen şantiyede işe başlayacaktı. Ancak cumartesiden gidip çevreyi tanımasında yarar vardı. O da öyle yaptı.

“Hoşgeldin oğlum.” dedi, onu karşılayan kadın. “Sana üst katta oda ayarladım. Ama önce bahçede bir şeyler içelim.”

“Hazır çay var.” dedi içeriden bir ses. Bahçedeki masaya oturdular. Çayla birlikte iki bayan daha geldi. “Bunlar benim kızlarım. Belgin ve Derya.” diye tanıştırdı yeni gelenleri. Henüz kendi adını söylememişti.

“Ben de Yücel. Memnun oldum. Peki siz?”

“Adım Kevser. Ama sen bana Kevser Ana desen daha iyi olur. Zaten buradaki bir çok kişi öyle der.”

En fazla 40 yaşında görünen bu kadına neden “ana” denildiğini ya da öyle söylemesi gerektiğini kavrayamamıştı, ama kendisi açısından bir sakıncası yoktu. “Kızlarım” dediği Belgin ve Derya’ya gelince, pek de kızı olacak yaşlarda değillerdi. İkisi de 30 yaşlarında görünüyordu. Geldiği yerin tuhaflığına insanların tuhaflığı da eklenmişti.

Çaydan sonra Yücel, Kevser Ana’yla .. ( devamı )

Yılmaz Güney den şiirler

Sun, 15 Jan 2006 20:32:00 +0200

Bu Alemde Kral Tanımam!

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlügü yaşadınmı
Bir garibanın elinden tutupta hiç kadere rest çektinmi
Alçağın adisine ispiyoncusuna kurşun yağdırdınmı
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam

Sen zevkini sefanı sürerken ben hayat okulunu okuyordum
Sen elin cilalı mermer taşlarında kibar beylerlen dans ederken
Ben hergün azraillen dans ediyordum
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam

Sen sıcak yatağında rahat uyurken
Ben ise parçalanmış vucudumun acısıyla mahkeme duvarlarına
Yaslanmış,gelmeyi bilmiyen karanlığı bekliyordum
Dedim ya gülüm ben bu alemde kral tanımam

İdam sehpasında bir mahkum yaşamayı ne kadar çok istiyorsa
Bende seni o kadar çok seviyorum..
Aşıma katmadım haram,güzel çirkin aramam
Yanlış yapanı tanımam... bu senin içinde geçerlidir gülüm
Dedim ya gülüm ben bu.. ( devamı )

Kazım Kalit Kimdir

Sun, 15 Jan 2006 20:14:00 +0200

KAZIM KALİT

1958 Gülnar Doğumluyum İlk,Orta ve Liseyi Gülnar da Okudum

Ekonomik Yetersizlikten dolayı öğrenim hayatım son bulduktan

Sonra bir müddet Elektrikçilik yaptıktan sonra Her parasız Türk Vatandaşı gibi Askere gittim ve döndükten sonra evlendim.

1980 yılında Rahmetle andığım Değerli abimiz Orman Yüksek Mühendisi Mehmet KAYA nın yardımları ile ÇANAKKALE Orman Ağaçlandırma Başmühendisliğinde sigortalı olarak işe başladım Bir sene sonra Ağaçlandırma Memurluğu Sınavlarına katılarak Eskişehir Ağaçlandırma memurluğu okuluna gittim 9 ay okuduktan sonra Orman Muhafaza Memuru olarak mezun oldum.